Publicaties

Textile Lab publiceert regelmatig publicaties over diverse onderwerpen. Deze publicaties kunt u voor eigengebruik vrij downloaden en gebruiken. Indien u wenst deze publicaties te publiceren op wat voor wijze dan ook, dan dient u vooraf toestemming te hebben van de schrijver. Wij wensen u veel plezier bij het lezen van de publicaties. Heeft u opmerkingen of suggesties laat het ons weten per email.

Cadmium

Onderwerp: Cadmium

Cadmium is giftig voor de mens. Hoge concentraties van cadmium in het lichaam kunnen leiden tot nierschade en hebben schadelijke effecten op de botstofwisseling, het centraal zenuwstelsel en de voortplanting.

Cadmium is zeer vergiftig voor in het water levende organismen en kan in het aquatisch milieu op langer termijn schadelijke effecten veroorzaken.De mens wordt vooral blootgesteld aan cadmium via de voeding; de inname via de buitenlucht en drinkwater is (in Nederland) verwaarloosbaar. Roken verhoogt de totale inname (oraal plus inhalatoir) met zo'n 10-20%. Er zijn geen aanwijzingen dat de huidige cadmiumbelasting leidt tot een ontoelaatbaar risico voor de volksgezondheid.
Het cadmiumbesluit verbiedt het produceren en verhandelen van cadmiumhoudende producten. Dit besluit is bedoeld voor alle bedrijven die cadmium toepassen als pigment, kleurstof, stabilisator of oppervlaktelaag, cadmiumhoudende producten produceren, verhandelen, importeren en exporteren.

Weekmakers Ftalaten

Wat zijn Ftalaten/Weekmakers

Weekmakers zijn olieachtige vloeistoffen die worden toegevoegd aan kunststoffen om deze meer flexibel te maken. Hierdoor worden de toepassingsmogelijkheden van deze kunststoffen enorm vergroot en is het mogelijk de eigenschappen (flexibiliteit) naar wens in te stellen. Dit kan vergeleken worden met het toevoegen van water aan klei waardoor de klei soepeler wordt. Weekmakers kunnen gedurende de gebruiksfase uit de kunststof migreren. Als gevolg daarvan verliezen deze kunststoffen na verloop van tijd hun flexibiliteit. Bovendien komen de toegepaste weekmakers in het milieu vrij.

Meer dan 90% van de (ftalaat)weekmakers worden gebruikt als weekmaker voor PVC. Van weekgemaakt PVC worden bijvoorbeeld de volgende productgroepen gemaakt:

Vinylvloerbedekking, flexibele slangen, transportbanden, folies, regenkleding, kinderspeelgoed, kunstleder, stickers. Daarnaast worden ftalaten in kleinere hoeveelheden toegepast in uiteenlopende producten zoals bijvoorbeeld inkten, cosmetica, lakken en lijmen.

In Nederland wordt jaarlijks ca. 300.000 ton ftalaatweekmakers geproduceerd waarvan ca. 30.000 ton in Nederland wordt gebruikt.

Weekmakers zijn niet chemisch gebonden in het materiaal waarin ze worden verwerkt. Tijdens de productie, het gebruik en de afvalfase van flexibele PVC-producten treden emissies van weekmakers naar het milieu op. Diverse studies hebben aangetoond dat (ftalaat)weekmakers alom tegenwoordigd zijn in het milieu en dat zij worden opgeslagen in het vetweefsel van mensen en dieren. Van verschillende ftalaten is de aanwezigheid in voedselproducten als kaas, boter en babyvoeding vastgesteld. Verder bestaan er langlopende controverses over de mogelijke toxiciteit en kankerverwekkendheid van ftalaten en recent ook over hormoonverstorende effecten. De combinatie van wereldwijde verspreiding in het milieu, het grootschalige gebruik, de bewezen ophoping in dierlijk vetweefsel en mogelijke negatieve uitwerkingen op de gezondheid heeft geleid tot een groeiende bezorgdheid bij consumenten en overheden over het gebruik van ftalaten.

 

Type Ftalaten/Weekmakers

 

1

DMP (dimethyl ftalaat)

2

DEP (diethyl ftalaat)

3

DPP (dipropyl ftalaat)

4

DBP (di-n-butyl ftalaat)
DIBP (diisobutyl ftalaat)

4 / 6

BBP (butylbenzyl ftalaat)

7

DIHP (diisohexyl ftalaat)

6 / 8 / 10

610P (six-ten ftalaat)

7

DIHP (diisoheptyl ftalaat)

7 / 9

79P (seven-nine ftalaat)

8

DEHP / DOP (di(2-ethylhexyl) ftalaat)
DIOP (diisooctyl ftalaat)

8 / 10

810P (eight-ten ftalaat)

9

DINP (diisononyl ftalaat)

9 / 11

911P (nine-eleven ftalaat)

10

DIDP (diisodecyl ftalaat)
DPHP (dipropylheptyl ftalaat)

10 / 12

1012P (ten-twelve ftalaat)

11

DUP (diundecyl ftalaat)
DIUP (diisoundecyl ftalaat)

13

DTDP/DITP (ditridecyl ftalaat)

 

Typische 1 en 2 ftalaten worden gebruikt in niet-pvc toepassingen.

3 tot 7 ftalaten worden gebruikt in toepassingen waar snelle plaatsing wordt vereist (bijvoorbeeld vloeren).

8/9 en 10 ftalaten zijn de meest algemene voor een groot gebied gebruikte weekmakers die voor dergelijke toepassingen worden gebruikt zoals muurverf, vloeren en medische toepassingen.

11 tot 13 ftalaten worden gebruikt waar hoge temperatuur stabiliteit wordt vereist.

De volgende ftalaten DEHP, DBP, BBP, DINP, DIDP en DNOP mogen niet worden gebruikt als stoffen of als bestanddelen van preparaten in concentraties van meer dan 0.1 % massaprocent van het week gemaakte materiaal in speelgoed- en kinderverzorgingsartikelen die door kinderen in de mond kunnen worden gestopt. Dergelijke speelgoed en kinderverzorgingsartikelen die deze ftalaten bevatten in een hogere concentratie dan de hierboven genoemde grens, worden niet op de markt gebracht.

TBT

Onderwerp: TBT // Gif in textiel

Chemische Organozinn verbinding gelden in het algemeen als giftig. De bekendste substantie is Tributylzinn, afgekort TBT. TBT geldt naar uitspraken van geleerden en producenten zelfs als een van de giftigste chemische producten, die de mensen bewust in het milieu gebracht hebben. Andere verbindingen die bij het onderzoek gevonden zijn, waren Mono- en Dibutylzinn.

Tot ver in de zeventiger jaren werd voornamelijk TBT bij veel industriële toepassingen als anti rottingsmiddel of als stabilisator gebruikt. Hiertoe behoorden naast het gebruik in scheepsverf ook textielproducten, bij voorbeeld in tapijten en kleding. Sinds de tachtiger jaren is naast de toxische, dus de acute giftigheid, ook de hormonale werking van TBT bekent. Toen werden voor het eerst bij oesters en slakken hormonale veranderingen vastgesteld, die hele populaties deed uitsterven. Sindsdien wordt op internationaal nivo geprobeerd een wereldwijde inkrimping van het TBT-gebruik te realiseren. In november 1999 kwam de internationale wereldscheepsvaartorganisatie IMO overeen in een resolutie, dat tot uiterlijk 2006 het gebruik van TBT-toepassing bijna volledig afgeschaft moet worden. Over een beperking van de toepassing van TBT en andere Organizinn verbindingen in andere industrietoepassingen zijn er tot op heden geen onderhandelingen bezig of afspraken gemaakt. In de meeste landen zijn er helemaal geen wettelijke beperkingen voor het gebruik van Organozinn verbindingen.

De wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft weliswaar een grenswaarde voor de belasting van mensen met TBT ingesteld. Deze ligt echter met het oog op de nieuwste wetenschapplijke onderzoeken veel te hoog. Hij oriënteert zich namelijk uitsluitend op de acute giftigheid van deze verbinding. TBT kan echter reeds bij zeer lage concentraties zijn noodlottige hormonale werking ontplooien.

Vooral kunststof artikelen werden en worden tot op vandaag de dag zowel met TBT als met Monobutyl- en Dibutylzinn behandeld. Daarmee wordt onder meer vaak een antibacteriologisch effect in sporttextiel nagestreefd. De Organozinn verbindingen kunnen voorkomen dat de kleding bij veel transpiratieopname begint te stinken(ruiken). Daarom maken sommige producenten van fietsbroeken, waar Organozinn is aangetoond, reclame met BV een "antibacterieel" effect. In een recent Duits onderzoek zijn bij 7 van de 18 producten TBT aangetoond.

Wij danken u voor het downloaden/afdrukken van deze publicatie. Op deze publicatie geldt een Copyright © Textile Lab 2007/2027. Aan de inhoud van dit document kunnen geen rechten worden ontleend! Meer informatie kunt u vinden op: www.textilelab.nl